ก่อนอื่น ต้องขอขอบคุณสำหรับทุกๆข้อความ ของขวัญทุกๆชิ้น

และสคส.ทุกแผ่นมากครับ พึ่งสังเกตุเห็นว่ามันมีแบบนี้ด้วย ไม่นานมานี้เอง

ตกใจนิดๆว่ามีคนอวยพร,ส่งของขวัญให้ด้วย ปลื้มมาก  

 

เข้าเรื่องดีกว่า

บอกตรงๆฮะว่า ตั้งแต่เกิดมาข้าน้อยไม่เคยไปฝางซักครั้ง

เนื่องจากระยะทางที่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ถึง 160 กิโลเมตร

และเส้นทางที่ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง ถามใคร ใครก็บอกว่าอย่าไปเลย ไกล

 

แต่ต้องขอบคุณวันปีใหม่ ที่ทำให้ข้าน้อยมีโอกาส ได้สัมผัสเมืองที่น่าอยู่อีกเมืองนึง

อำเภอฝาง นั้นเป็นอำเภอที่ค่อนข้างใหญ่ครับ มีประชากรประมาณสองแสนคน O_o"

ที่ใหญ่คงเพราะเนื่องจากว่า เป็นเมืองที่ติดกับชายแดนพม่า(ที่พม่าดูแลไม่ถึง)

และมีอำเภอติดๆกันอีกสองอำเภอ แม่อายและอำเภอไชยปราการเหมาะแก่การค้าอย่างยิ่ง

(ค้ายาด้วยแหง)

 

เคยนึกสงสัยเหมือนกันครับ มันอาจมีโอกาสที่จะกลายเป็นจังหวัดได้เลยนะเนี่ย

ลองไปถามคนในพื้นที่ดูก็ได้ความว่า เมื่อก่อน(20ปีที่แล้ว)

พร้าวเคยจะแยกตัวออกมาเป็นจังหวัด แต่เนื่องจากคนในท้องถิ่นไม่ยอม

เพราะว่าเค้าก็คือคนล้านนาเหมือนกัน จะแยกกันทำไม..

จึงเกิดการ ประท้วงและในที่สุดก็ไม่สามารถแยกออกมาเป็นจังหวัดได้

ถ้าใครเป็นคนฝาง หรือว่ามีเรื่องราวอะไรก็มาเล่า มาบอกต่อกันด้วยนะฮะ

 

 

 

 

 

เราจะเริ่มเดินทางกันที่ อ.แม่อายซึ่งติดกับ อ.ฝาง กันก่อนครับ นัดเจอกับคนในท้องถิ่น

ตรงบริเวณโบสถ์ รอนานเหมือนกันเลยถ่ายรูปเล่นซักหน่อย

 

 

ที่แรกที่จะมาคือวัดท่าตอน วัดนี้อยู่ที่บ้านท่าตอน อ.แม่อายครับ

จุดเด่นของวัดคือมีเป็นชั้นๆซึ่งแต่ละชั้น ก็จะใช้ประโยชน์แตกต่างกัน

แต่เนื่องจากเวลามีจำกัดจึงขึ้นไปจุดบนสุดของวัด อยู่ชั้นที่ 5 ครับ

 

 

พระเจดีแก้วอีกมุมนึง

 

ส่วนนี่เป็นวิวที่มองลงมา ข้างล่างเป็นตัวเมืองแม่อาย ภูเขาที่เห็นด้านซ้ายนั่นคือพม่าครับ

ส่วนแม่น้ำสายนี้สามารถล่องแพไปถึงเชียงรายได้ด้วย

 

เที่ยวไม่ทันเหนื่อยก็ต้องรีบกลับมาที่พักแล้ว เพราะต้องรีบๆไปจองบ้านพักฮะ

เป็นบ้านพักที่อยู่ใน โรงพยาบาลแม่อาย .. สวยเนอะ

 

 

บรรยากาศภายในครับ ถึงแม้จะเล็ก แต่ก็สวยไม่เบา เครื่องอำนวยความสะดวกพร้อม

 

เห็นแบบนี้ มีสองชั้นนะเอ้อ นอนได้อีกหลายคน

 

ข้าวเช้าของเราวันนี้คือร้าน รสดีเด็ดครับ อยู่ใกล้ๆโรงพยาบาลแม่อาย

บรรยากาศตอนเช้ารู้สึกว่า มันอึมครึมเหลือเกิน กลัวฝนจะตกเหมือนกัน